Usem Läbe vomne Öpfuboum


 

Wenn diä verliäbtä Päärli aube uf mi zuechöme, isch es mir de immer glanzklar, was us Nächschts chunnt. Sie chöme dicht a mi häre u luege sich töif i d Ouge. När chöme au diä Versprächige fürs ganze Läbe und so. Es Jahr später gsehsch se de aube mitem Hung verbispaziere - alleini. Mi Stamm het mä scho so mängisch mit Versprächige vougsproche, wo de glich nid si ghaute worde, dass i afang ä dicki Rinde ha übercho.

 

Eh, äs isch ja ou nid ganz eifach, sini Konzentration uf öppis z länke i däm Überfluss vo Ergänzigsmöglichkeite. U wenn de s Spiu nid ufgeit u sie bim Monopoly Bankrott gö, chöme sie de wieder zu mir ufs Bänkli u teile ihres Jammertau a Gfüeu mit mir. I dene Momänte vom Unbeobachtetsi geit de aube s grosse Schluchze los und s Hüüle wird i d Breiti gschlage. S Eländ und s Mitleid si scho sit jehär treui und unnützi Begleiter vo dä Mönsche. D Liebi isch kes Prestige usem Ego-Göferli und ja, ig ha Jahresringe, wo Beziehige si eifacher gsi. I due de aube diä Chüble vou mit Träne i Fluss vom Läbe lääre u däm Beziehigsratsuechende ä warmi Umarmig schänke. Mini Umarmige si heilsam u häufe diä seeleversunkene, sehnsuchtsträchtige Illusione zlöse. Sones Beziehigserwache isch nid ohne. Sich plötzlich dr eigete Wahrheit müesse zsteue und nach Säubschtliebi müesse zgrüble isch no für mänge frömd.

 

I stimme de aube äs Härzensliedli a, u gloub mir, i cha fey e chly schön singe. Diä meischte si aber Meischter im Dervoloufe vor sich säuber - wusch und furt si sie. D Liebi isch kes Zuckerwattewettässe. D Liebi isch äs Gschänk vom Himuriich zum ehre und achte. Mir Öpfuböim si geduldigi Wäse u mir si bereit, immer und immer wieder s Lied vor Liebi azstimme. So si mir haut, vouer Goud u Güeti.

 

Äs git sä no, diä ächti Liebi. Da isch doch tatächlich eismau äs jungs Päärli bi mir gsi u het sich liebevou küsst, vor mine Ouge. Das het sich ganz warm u wohlig agfüeht. Diä zwöi hei zäme behuetsam ä Liebi teilt, so schön. Dr Ma het ä goudige Ring füregno u sini Abäteti uf de Chnöi gfragt, ob sie ächt möchti diä Richtigi si. Us mine Boumouge sie härzberüehrti Träne kulleret. Mit grosse stuunende Ouge het sie sanft gnickt und Ja gflüsteret. Dä Ring het de gli drufabe vo ihrem Ringfinger gstrahlet. Das het sich so ächt u töif agfüeut. Gloub mir, a däm Tag si mir sicher grad siebe Blüete ufgange. Dir merket das viellicht nid, aber mir Böim nä aues wahr, wo dir Mönsche so machet. Mir si stiui Zuehörer, Beobachter, mängisch ou Ratgäber, aber vorauem gueti Fründe. I bi eine vo viune Öpfuböim u ei Sorte von es paar, aber mini Magie gits nur einisch.

 

Kommentar schreiben

Kommentare: 1
  • #1

    Petra (Mittwoch, 19 Februar 2020 22:28)

    A wunderschöni Gschicht - i gratuliara! � I fröia mi scho uf di nöchschti. �